نقشه مناطق زیست جغرافیایی جهان

نقشه ­ای وجود دارد بر اساس تقسیمات جغرافیائی «آلفرد راسل والاس*» در خصوص طبیعت جهان که مبنایی است برای تفکیک جهان به 8 اقلیم حیاتی، ۱۴ تیپ بیوم و تقریبا بیش از 224 پروانس جغرافیایی زیست ­محیطی که امروزه به­ عنوان نقشه پایه انتخاب اکوسیستمهای معرف در طیف وسیع تنوع زیستگاهی موجود در جهان به شمار می­رود و اساس شکل­ گیری ذخیره­ گاه­های زیستکره و حفاظت از تنوع زیستی جهان را تشکیل می­دهد. هشت منطقه اصلی زیست جغرافیایی، با توجه به ویژگیهای گیاهی و جانوری خود در بوم­سازگانهای متمایزی که معرف بیومها و پروانسهای جغرافیای زیستی مشخص هستند، غنای زیستی شبکه ذخیره ­گاههای زیستکره را به وجود می­ آورند. این مناطق شامل موارد زیر می­باشد:

 

  1. منطقه پالئارکتیک: قاره اوراسیا و شمال قاره آفریقا (1/54 میلیون کیلومترمربع)؛
  2. منطقه نئارکتیک: گرینلند و قاره آمریکای شمالی (9/22 میلیون کیلومترمربع)؛
  3. منطقه افروتروپیک (اتیوپیا): صاحاری در قاره آفریقا تا جنوب قاره و جزایر ماداگاسکار(1/22 میلیون کیلومترمربع)؛
  4. منطقه نئوتروپیک: آمریکای میانی و آمریکای جنوبی (0/19 میلیون کیلومترمربع)؛
  5. منطقه استرالیا: قاره استرالیا به همراه گینه­ نو و جزایر محدوده آن (6/7 میلیون کیلومترمربع)؛
  6. منطقه ایندومالایا (اورینتال): هندوستان و جنوب­شرقی آسیا (5/7 میلیون کیلومترمربع).
  7. اوشیانا: جزایر شرقی اقیانوس آرام (شامل پولینزی، ملانزی، میکرونزی، نیوزیلند و بخشیهایی از استرالیا، 0/1 میلیون کیلومترمربع).
  8. منطقه آنت­ارکیتیک (جنوبگان): قطب جنوب (3/0 میلیون کیلومترمربع).

 

Map of the zoogeographic regions of the world showing Iranian ichthyofaunal elements