گلپونه های خیس

بازكردن بال نمونه‌های پروانه، هم برای مطالعه و تشخیص آنها لازم است و هم آنها را در یك وضعیت مناسب قرار می‌دهد.

برای اتاله كردن پروانه، معمولاً از تخته اتالوار استفاده می شود. اما به جای تخته نیز می توان به راحتی از یک تکه یونولیت استفاده نمود. به این ترتیب که به کمک تیغ موکت بری بر روی یونولیت شیارهای باریکی (به اندازه قطر شکم پروانه ها) ایجاد کرده و نمونه‌ها بر روی آن قرار می گیرند.
برای پروانه های بزرگتر، باید نمونه در 3/2 بالایی سوزن قرار داده شود تا فضای كافی برای قرار دادن کد ها وجود داشته باشد. بنابراین اگر تخته اتالوار وجود نداشته باشد، یك یونولیت ضخیم لازم است.

تخته اتالوار

1- شیار یونولیت باید كمی پهن تر از بدن و پاهای پروانه بوده و بال ها نباید از لبه‌های یونولیت بیرون بزنند.

2- حشره را به كمك سوزنی كه از آن عبور داده شده طوری در شیار قرار دهید كه بال‌ها، هم سطح با سطح یونولیت قرار گیرند. اگر خیلی بالاتر یا خیلی پایین‌تر باشند، بال‌ها در قاعده، خمیدگی پیدا می‌كنند.

4- سوزن حشره باید نسبت به محور طولی بدن به حالت عمود قرار بگیرد.

5- به كمك سوزن، دو نوار كاغذی باریک را به قسمت بالایی یونولیت (بالای بال های نمونه) نصب كرده، سپس در حالی كه از یك طرف، بال‌ها را به كمك یك سوزن یا سنجاق و یا وارد آوردن فشار به عقب رگبال‌های اصلی به جلو هدایت می‌كنیم از طرف دیگر، با یك انگشت نوار كاغذی را كشیده و آن را از روی بال ها عبور می‌دهیم.

6- لبه‌های این نوارها را نباید خیلی نزدیك به لبه‌های شیار قرار داد.

7- بال‌های عقب را همراه با بال‌های جلو به جلو هدایت می‌كنیم.

8- هنگامی‌كه بال‌ها در وضعیت صحیحی قرار گرفتند (دقت شود که حاشیه عقبی بال جلو نسبت به محور طولی بدن عمود باشد) نوارهای كاغذی را روی آن‌ها كشیده و با چند سوزن بال‌ها را به كمك آنها ثابت نگاه می‌داریم. دقت شود که سوزن ها به بال پروانه وارد نشوند.

9- تخته اتالوار را یك هفته در هوای اتاق قرار می‌دهیم. (در این حالت، باید مراقب آسیب وارده توسط مورچه‌ها باشیم).

10- مرحله بعدی نصب اتیکت ها و نمونه‌ها در زیر آن ها است.

5-2 نصب اتیكت ها

برای آنكه نمونه‌ها ارزش علمی داشته باشند، لازم است اطلاعاتی در خصوص محل نمونه ‌برداری و سایر اطلاعات مربوطه، همراه نمونه باشد. كاغذی كه برای این منظور استفاده می‌شود باید تا حدی ضخیم باشد كه خمیده نشده و حول سوزن چرخش نداشته باشد و سطح آن باید به قدری صاف باشد كه بتوانیم با قلم بر روی آن بنویسیم. همان طور که در جلسات گذشته ذکر شد، اطلاعاتی که باید برای هر نمونه ثبت شوند عبارتند از:

1- تاریخ نمونه برداری
2- آدرس محل نمونه برداری(دقیق)
3- ارتفاع محل
4- خصوصیت های اکولوژیکی و جغرافیایی منطقه(مثل کوه، دریاچه، نوع گیاهان و...)

حداكثر اندازه‌ای كه برای اتیکت ها توصیه می‌شود، 8 در 18 میلی‌متر است. اگر مقدار اطلاعات زیاد بود، باید از چند اتیکت استفاده نمود.اتیکت باید به صورت عرضی و عمود بر محور طولی بدن قرار داده می‌شود. بهتر است نمونه ها را در یک جعبه شیرینی قرار دهید و در کنارشان مقدار بسیار کمی نفتالین بگذارید.