کجا رواست؟
کجا رواست که، از دستِ دوست هم بکشد
"دلی" که اینهمه از دستِ روزگار کشید؟
شهریار
+ نوشته شده در جمعه سوم آذر ۱۳۹۶ ساعت 21:15 توسط فرزاد
|
گلپونه های خیس
وقتی تنهاشدی بدان که خدا همه را بیرون کرده تافقط خودت باشی و خودش!!!
با سلام خدمت دوستان گرامی.به سایت گیاهپزشکی گلپونه ها خوش آمدید.
امیدارم لحظات خوشی رو در این وبلاگ سیر کنید.
ایمیل
farzadrr@gmail.com
farzadr99@yahoo.com
متاسفانه دراثر برخی مشکلات در سرور های بلاگفا بسیاری از مطالبم حذف گردید,با این حال دوباره درخدمت شما هستم.
سجاد رحیمی.
متنی از استاد مسعود آلگونه جونقانی:
ننگ و نام من به نام بلندی گره خورده است که خویشتن پروردمش! معنایم، هرگز به هیچ پاسخی گره نخورد، چرا که خود پرسشی مکرر بودم. و طریقتم "شدن" بود و "شدن". فروتنی معمار بزرگی بود که بزرگم کرد و فرویم ریخت. آموختم که انسان یک مرگ مستمر و یک مهلت ممتد است. مهلتِ کوتاه بودنم را گره زدم به ضریحی به نامِ عشق. و رفتم و رفتم و رفتم تا بدانم و بدانم و بدانم...
نوشتههای پیشین
- آذر ۱۳۹۸
- آبان ۱۳۹۸
- مهر ۱۳۹۸
- مرداد ۱۳۹۸
- تیر ۱۳۹۸
- خرداد ۱۳۹۸
- اردیبهشت ۱۳۹۸
- فروردین ۱۳۹۸
- اسفند ۱۳۹۷
- بهمن ۱۳۹۷
- دی ۱۳۹۷
- آذر ۱۳۹۷
- آبان ۱۳۹۷
- مهر ۱۳۹۷
- شهریور ۱۳۹۷
- خرداد ۱۳۹۷
- اردیبهشت ۱۳۹۷
- فروردین ۱۳۹۷
- اسفند ۱۳۹۶
- بهمن ۱۳۹۶
- آذر ۱۳۹۶
- آبان ۱۳۹۶
- مهر ۱۳۹۶
- شهریور ۱۳۹۶
- مرداد ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- اسفند ۱۳۹۵
- بهمن ۱۳۹۵
- آذر ۱۳۹۵
- آبان ۱۳۹۵
- مهر ۱۳۹۵
- تیر ۱۳۹۵
- خرداد ۱۳۹۵
- اردیبهشت ۱۳۹۵
- فروردین ۱۳۹۵
- اسفند ۱۳۹۴
- آرشيو